
ในอัลบั้ม Music Essay 'Their Rooms Our Story' ของ JYJ ได้รวบรวมความคิดที่ตรงไปตรงมาของสมาชิกเกี่ยวกับปณิธานในการทำกิจกรรมของ พวกเขา ความรู้สึกแรงกล้าเกี่ยวกับคอนเสิร์ตที่อเมริกา คอนเสิร์ตครั้งแรกที่กรุงโซลและอีกหลายเรื่องไว้ในอัลบั้มนี้
นอกจากนี้พวกเขายังเปิดเผยความรู้สึก อย่างหมดเปลือกเกี่ยวกับความไม่ลงรอยกันระหว่างพวกเขากับ SM ผ่านทางความเรียงและเพลงพวกเขาที่แต่งเอง
โดยเฉพาะเพลงที่ยูชอนแต่งเองชื่อ “เพลงไม่มีชื่อ” นั้น เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกจากใจจริงที่ไม่ผ่านการเติมแต่งใด ๆ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความไม่ลงรอยกันของ DBSK กับ SM และการเริ่มต้นใหม่ของพวกเขา.. ซึ่งเป็นที่คาดหวังว่าเพลงนี้จะทำให้ทุกคนประหลาดใจ
ปาร์ค ยูชอน ได้อธิบายเพลงนี้ว่า “มีหลายอย่างที่ผมเก็บไว้ในใจแต่ผมเคยไม่อยากบอกมันออกมาเพราะพวกเราคือครอบ ครัวเดียวกัน แต่ตอนนี้ผมอยากบอกมันออกมา ผมอยากจะบอกมันออกมามากๆ ไม่มีเรื่องราวอื่น ๆ แค่เรื่องของเราเท่านั้น”
บางส่วนของเนื้อเพลงมีเขาเขียนมีดังนี้
“ในปี 2003 เพลงไม่กี่เดือน เราก็เสร็จสิ้นการซ้อม
และสมาชิกก็ผ่านการแข่งขันแรกได้ด้วยดี
ในเดือนนี้ของปี 2004 เต็มไปด้วยรางวัลศิลปินหน้าใหม่สำหรับศิลปินหน้าใหม่
แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ยังไม่พอใจ
พวกเราหักห้ามมันไม่ได้อีกต่อไปและเราเริ่มปรารถนาถึงอะไรอีกมากมาย
ในปี 2005 พวกเราขยายไปสู่ญี่ปุ่น และเราเคยคิดว่ามันคงจะง่ายๆ เหมือนในเกาหลี
แต่เมื่อซิงเกิ้ลแรกของเราขายได้เพียงแค่ 4000 แผ่น
ความมั่นใจของเราก็หมดลง
ภาษาญี่ปุ่นของเราไม่เพียงพอ ในทุกๆวัน
ที่ที่เราอาศัยอยู่และบริษัทของเราคือการจองจำที่ไม่ควรจะเป็นการจองจำ
ความเหงาที่รุนแรง น้ำตา และ โทสะ สิ่งเหล่านี้ทำให้เรารวมกันเป็นหนึ่ง
ต่อให้จะมีอะไรเกิดขึ้น พวกเราเคยพูดว่าเราจะไม่ทิ้งกันและกัน…”
และสมาชิกก็ผ่านการแข่งขันแรกได้ด้วยดี
ในเดือนนี้ของปี 2004 เต็มไปด้วยรางวัลศิลปินหน้าใหม่สำหรับศิลปินหน้าใหม่
แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ยังไม่พอใจ
พวกเราหักห้ามมันไม่ได้อีกต่อไปและเราเริ่มปรารถนาถึงอะไรอีกมากมาย
ในปี 2005 พวกเราขยายไปสู่ญี่ปุ่น และเราเคยคิดว่ามันคงจะง่ายๆ เหมือนในเกาหลี
แต่เมื่อซิงเกิ้ลแรกของเราขายได้เพียงแค่ 4000 แผ่น
ความมั่นใจของเราก็หมดลง
ภาษาญี่ปุ่นของเราไม่เพียงพอ ในทุกๆวัน
ที่ที่เราอาศัยอยู่และบริษัทของเราคือการจองจำที่ไม่ควรจะเป็นการจองจำ
ความเหงาที่รุนแรง น้ำตา และ โทสะ สิ่งเหล่านี้ทำให้เรารวมกันเป็นหนึ่ง
ต่อให้จะมีอะไรเกิดขึ้น พวกเราเคยพูดว่าเราจะไม่ทิ้งกันและกัน…”
...และ…
“เพราะเมื่อเปรียบเทียบกับความเศร้าต่างๆ แล้ว (ตอนนั้น) เรามีความสุข
จนสุดทาง เราไม่เคยยอมแพ้และก้าวต่อไปไม่หยุดนิ่ง
ความเข้มแข็งที่แข็งแรงยิ่งกว่าความเข้มแข็งอื่นใด
อย่างที่คาด มีเพียงเหตุผลเดียว
เธอทีเปลี่ยนไป (เธอจะไม่สามารถทนอยู่ในที่นั่นได้)
ฉันจะหันหลังให้เธอก่อน (ฉันไม่สามารถหยุดร้องไห้ได้)” นั่นคือท่อนจบของเพลง
จนสุดทาง เราไม่เคยยอมแพ้และก้าวต่อไปไม่หยุดนิ่ง
ความเข้มแข็งที่แข็งแรงยิ่งกว่าความเข้มแข็งอื่นใด
อย่างที่คาด มีเพียงเหตุผลเดียว
เธอทีเปลี่ยนไป (เธอจะไม่สามารถทนอยู่ในที่นั่นได้)
ฉันจะหันหลังให้เธอก่อน (ฉันไม่สามารถหยุดร้องไห้ได้)” นั่นคือท่อนจบของเพลง

0 ความคิดเห็น:
Post a Comment